چهل سال عبادت

عارفي، پارچه ای را بافندگی كرد و در آن دقت بسيار بكار برد. ولي وقتي آن را فروخت. به جهت عيب هايی كه داشت آنرا پس دادند و او به گريه افتاد. مشتري گفت: اي مرد! گريه مكن كه من به آن راضي شدم! عارف گفت: گريه ام بر پارچه نيست، بلكه به اين جهت گريه مي كنم كه در بافتن آن، زحمت زیادی كشيدم و به سبب علت های نهانش، به من عودت داده شد، اکنون ترسم از آن است كه عمل هايی كه چهل سال برای آنها زحمت كشيده ام، مورد پذيرش حق واقع نشود.